Zwierzęcy materiał kostny kultury trzcinieckiej
z kopca wschodniego w Rosiejowie

(Streszczenie)

Danuta Makowicz Poliszot

Materiał kostny, będący przedmiotem niniejszego opracowania pochodzi z kopca wschodniego kultury trzcinieckiej (KT), znajdującego się w Rosiejowie, gm. Skalbmierz, woj. świętokrzyskie. Badany zbiór obejmuje 151 szczątków zwierząt, z których fragmenty nie nadające się do określenia stanowią 35, l %. Na opracowanie zoologiczne rozpoznanych szczątków złożyły się oznaczenia gatunkowe i osteologiczne, obliczenia ilości kości i najmniejszych liczb osobników oraz pomiary elementów szkieletu zwierząt.

W badanej serii stwierdzono obecność szczątków kostnych ssaków domowych (bydło Bos taurus L., koza/owca Capra hircus L./ Ovis aries L., świnia Sus domesticus L., pies Canis familiaris L., koń Equus caballus L.) i dzikich (dzik Sus scrofa L., jeleń Cervus elaphus L., sarna Capreolus capreolus L., lis Vulpes vulpes L., gryzonie Rodentia). Szczątki ssaków domowych stanowią 89,8% materiału oznaczonego. Wśród nich najliczniej występują kości bydła, drugie miejsce zajmują elementy szkieletu kóz/owiec, trzecie - świni, czwarte - ­psa, a piąte - konia. Wyniki obliczeń najmniejszych liczb osobników przedstawiaję się podobnie. Spośród kości zmierzonych większość należy do bydła. Ich wymiary wskazują na przynależność do osobników małych i średnich rozmiarów, z przewagą tych ostatnich.

Występowanie w materiale kostnym KT z Rosiejowa w większości szczątków ssaków domowych pozwala przypuszczać (pomimo szczupłości tego zbioru), że hodowla odgrywała główną rolę w dostarczaniu pożywienia mięsnego w okresie trwania wspomnianej kultury. Świadczą o tym również wyniki badań zbiorów kostnych z innych stanowisk KT - Jakuszowic i Złotej, zlokalizowanych także na zachodniomałopolskiej wyżynie lessowej. Wyniki badań nad zbiorami kostnymi ssaków domowych z Rosiejowa, Jakuszowic i Złotej mogą wskazywać na hodowlę głównie bydła lub kóz/owiec.