Streszczenie
Obiekt 179 odkryto w 1950 roku w trakcie budowy torów kolejowych do kombinatu metalurgicznego. W obiekt ten został wkopany szkielet ludzki oznaczony takim samym numerem (tabl. I, ryc. 1, 2). Zawierał on oprócz kości ludzkich także: zdobioną misę profilowaną z uchem i guzkami na wylewie, fragment czerpaka z taśmowatym uchem ozdobionym guzkami, miniaturowe naczynie o kształcie doniczkowatym, dwa fragmenty brzegów naczyń (tabl. I ryc. 3-7), pięć fragmentów brzuśca jednego naczynia, wiórek krzemienny, pięć fragmentów kości zwierzęcych, dwie grudki polepy. Oprócz tych zabytków w obiekcie znajdowała się jeszcze misa zdobiona podwójnym rzędem "wiszących trójkątów" (tabl.I, ryc. 8) ale zaginęła wraz z kośćmi z grobu. W pierwszych publikacjach obiekt i grób łączono z kulturą ceramiki promienistej, ponieważ większość zabytków należała do tej kultury. Jednak zdobiona misa z uchem i guzkami na wylewie należy do wczesnej fazy kultury łużyckiej. Na omawianym stanowisku znaleziono kilka grobów tej kultury (ryc. 1) i z nią należy łączyć znaleziony w obiekcie 179 grób.