Elżbieta Chochorowska

Obozowisko mezolityczne w Ściejowicach pod Krakowem w świetle datowania radiowęglowego.

Streszczenie

Stanowisko 1 w Ściejowicach pod Krakowem zostało odkryte przez archeologa-amatora Bolesława Czapkiewicza, który w latach 1914-1917 prowadził tu kilkakrotnie poszukiwania powierzchniowe. Badania wykopaliskowe na stanowisku były realizowane w latach 1989-1998. W ich wyniku odkryto ślady intensywnego osadnictwa mezolitycznego. Analiza techniczno-typologiczna liczącego kilkadziesiąt tysięcy inwentarza krzemiennego wskazuje na jego związek z kulturą komornicką. W świetle dat radiowęglowych wysoce prawdopodobna jest możliwość wyróżnienia na stanowisku co najmniej dwóch horyzontów chronologicznych. Starszy datowany na drugą połowę okresu borealnego związany jest zapewne z rozwiniętą fazą kultury komornickiej. Potwierdzeniem takiej chronologii obozowiska ściejowickiego jest wysoki udział w grupie narzędzi mikrolitycznych charakterystycznego dla tej kultury zestawu form zbrojników. Obecność w inwentarzu zbrojników trapezowatych oraz form typowych dla kultury czy prądu pieńkowskiego stanowi istotną przesłankę przemawiającą na rzecz późniejszego datowania stanowiska. Sygnalizowana sprzeczność w datowaniu stanowiska jest zapewne wynikiem nakładania się na siebie oddzielnych epizodów osadniczych. Młodszy z nich wyznaczają daty przypadające na przełom okresu borealnego i atlantyckiego.