dr Reneé Hachulska-Ledwos (1921-2001)

Dr Reneé Hachulska-Ledwos zanim związała się związała się z Krakowskim Ośrodkiem Archeologicznym studiowała na Uniwersytecie Wrocławskim. Już w czasie studiów została zatrudniona w tamtejszym Muzeum Prehistorycznym. Po ukończeniu studiów kontynuowała działalność zawodową w Muzeum Ziemi Opolskiej. W 1951 r. podjęła pracę w Kierownictwie Prac Badawczych na Wawelu. Rok później przeniosła się do Nowej Huty i rozpoczęła badania terenowe, prowadzone tutaj przez Kierownictwo Prac Wykopaliskowych w Nowej Hucie. Instytucja ta, po przekształceniach stała się nowohuckim Oddziałem Muzeum Archeologicznego w Krakowie, w którym dr Reneé Hachulska-Ledwos pracowała do 1982 r, do czasu przejścia na emeryturę. Pracę doktorską pt. Kultura prapolska na Śląsku Górnym i Cieszyńskim obroniła w 1952 r. Praca naukowa nie przeszkodziła dr Hachulskiej-Ledwos w podjęciu intensywnej pracy terenowej w pionierskich czasach budowy Nowej Huty. Kierowała badaniami wykopaliskowymi na stanowiskach archeologicznych w Bieńczycach i Mogile. Ważne wyniki przyniosły zwłaszcza ratownicze prace poprzedzające budowę szpitala im. Stefana Żeromskiego. Odkryto tam m.in. pierwsze ślady pobytu Celtów na terenie Nowej Huty, odsłonięto osadę z okresu wpływów rzymskich oraz przebadano osadę słowiańską z okresu wczesnego średniowiecza. W pierwszej połowie lat sześćdziesiątych dr Hachulska-Ledwos współprowadziła duże badania wykopaliskowe w rejonie kopca Wandy w Mogile. Na uwagę zasługuje fakt, że już w kilka lat po zakończeniu tych wykopalisk opublikowała odkryte tam groby ze schyłku neolitu i początków epoki brązu oraz z okresu rzymskiego.

Początek lat siedemdziesiątych zbiegł się z mniejszym nasileniem badań terenowych. W Oddziale zalegały olbrzymie ilości źródeł wydobyte w ciągu minionych lat. Dr Hachulska-Ledwos przyjęła na siebie trud właściwego uporządkowania zbiorów i włączenia ich do muzealnego systemu inwentaryzacji, ponieważ od 1971 r. pełniła funkcję Inwentaryzatora zabytków archeologicznych w Oddziale. Te mało efektowne działania wymagające mrówczej pracy są zwykle mało widoczne w pracy muzealnej. Dostrzega się je wtedy, gdy czegoś nie można znaleźć. Konsekwencja i skrupulatność w działaniu pozwoliły Jej w dużej mierze zakończyć te prace. Doceniamy to do dziś, mając uporządkowany i łatwo dostępny zbiór materiałów. Za tę mało wdzięczną pracę dr Hachulska-Ledwos została wyróżniona w 1981 r. nagrodą Ministerstwa Kultury i Sztuki.

Mimo licznych obowiązków nie zaniedbywała pracy naukowej. Jej zainteresowania okresem średniowiecza zaowocowały opracowaniem monografii osady z wczesnego średniowiecza w Mogile (rejon szpitala im Żeromskiego). Po przejściu na emeryturę w dalszym ciągu była aktywna naukowo i pozostawała w kontakcie z Oddziałem. Starała się opracować wykopane przez siebie zabytki i, mimo dręczącej Ją choroby, oddawała do druku kolejne części omówienia osady z okresu rzymskiego w Mogile.

Dr Reneé Hachulska-Ledwos była odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i obdarzona tytułem Zasłużonego Działacza Kultury.