ODDZIAŁ MAK W NOWEJ HUCIE

Początki nowohuckiego Oddziału Muzeum Archeologicznego w Krakowie są związane z rozpoczęciem budowy kombinatu metalurgicznego i nowego miasta na terenie kilkunastu wsi położonych na wschód od Krakowa. Archeolodzy byli obecni na terenie budowy od początku, czyli od 1949 r. W związku z dużą ilością odkryć i koniecznością ciągłego dozoru nad pracami ziemnymi i prowadzenia wielkich prac wykopaliskowych, w 1950 r. powołano "Kierownictwo Prac Wykopaliskowych w Nowej Hucie". Placówka ta, połączona organizacyjnie w 1953 z Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie, dwa lata później stała się częścią krakowskiego Muzeum Archeologicznego.

Przez pierwsze dwadzieścia lat pracownicy Oddziału byli zaangażowani przede wszystkim w badania terenowe, prowadzone na niespotykaną dotychczas skalę. Dwa kolejne dziesięciolecia, ze względu na zmniejszony zakres prac wykopaliskowych związany z ukończeniem inwestycji, był okresem intensywnego porządkowania wydobytych zabytków. Dopiero od lat siedemdziesiątych rozpoczęto opracowywanie i publikowanie większych partii źródeł archeologicznych wydobytych w trakcie wykopalisk. Etap ten trwa do dziś. Są one udostępniane archeologom przede wszystkim na łamach Materiałów Archeologicznych Nowej Huty. W tomie VII, XIII i XXII znajdują się podsumowujące informacje na temat historii i działalności Oddziału oraz wykazy kilkuset artykułów poświęconych problematyce archeologii obszaru Nowej Huty.