Ogrody muzealne

Wielką atrakcją obecnej siedziby Muzeum, zwłaszcza w okresie wiosennym, letnim i jesiennym, jest znajdujący się za wysokim murem od strony ul. Poselskiej i Plant muzealny ogród. Nie wszyscy krakowianie wiedzą jeszcze o jego istnieniu, dostępny jest on bowiem tylko w godzinach otwarcia wystaw w Muzeum (chociaż można w kasie nabyć też bilet uprawniający wyłącznie do wejścia do ogrodu). Stąd właśnie można obejrzeć najpiękniejszy chyba w Krakowie widok na Wawel.

Ogród Muzeum Archeologicznego w Krakowie jest jednym z większych i najpiękniejszych ogrodów w centrum miasta. Stanowi on część kompleksu zabytkowego określanego często mianem św. Michała, a będącego od roku 1967 siedzibą Muzeum Archeologicznego. Na przełomie 1968 i 1969 roku ogród został oddany do użytku po gruntownej renowacji.

Do pierwszych prac rekonstrukcyjnych dawnego renesansowego ogrodu przyklasztornego przystąpiono w roku 1961. Przy pracach studyjnych wykorzystano dawne plany Krakowa, m.in. tzw. Kołłątajowski z roku 1785, Mosano i Chavana z 1796 roku oraz tzw. Senacki S. Enderle z lat 1802-1808. Projekt nowego przestrzennego zagospodarowania ogrodu, a więc rozplanowanie alejek, klombów, dobór odpowiedniej roślinności oraz wykonanie tzw. małej architektury, były udziałem zespołu pracowników Politechniki Krakowskiej pod kierownictwem prof. G. Ciołka (potem dr hab. S. Żychonia). W skład tego zespołu wchodzili E. Kułakowska-Bojęś, A. Böhm, H. Schoen. Projekt został zrealizowany przez krakowskie Pracownie Konserwacji Zabytków.

Od szeregu lat ogrody muzealne są miejscem spotkań krakowskiego środowiska ludzi kultury i nauki. Odbywają się tu koncerty muzyki poważnej i rozrywkowej, dwukrotnie gościliśmy finał Festiwalu Piosenki Studenckiej, mają tu też miejsce rozmaite imprezy organizowane przez różne krakowskie instytucje.

W roku 1989 ówczesna Minister Kultury i Sztuki, Izabella Cywińska, przyznała Muzeum Archeologicznemu w Krakowie dyplom "za zasługi w ochronie i pielęgnacji zabytkowych założeń ogrodowych".