Badania Wykopaliskowe Bizantyjskiego Miasta MAREA w Egipcie

W 2000 roku misja polska, działająca z ramienia Centrum Archeologii Środziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego w Kairze i Muzeum Archeologicznego w Krakowie, podjęła badania na stanowisku w Marei w Egipcie. Teren koncesji przyznanej przez Supreme Council of Antiquities w Kairze obejmuje obszar ok. 19 ha. więcej>>

Szarbia, Badania ratownicze w latach 1997, 1999, 2000 i 2001.

Stanowisko wielokulturowe. Odkryto kilkadziesiąt obiektów osadowych i liczne zabytki związane z kulturą ceramiki wstęgowej rytej, grupami kulturowymi cyklu lendzielsko-polgarskiego (zwłaszcza z jego późnej fazy), kulturą pucharów lejkowatych, kulturą badeńską, mierzanowicką (od fazy wczesnej po późną) oraz trzciniecką. Na szczególną uwagę zasługuje trapezowata jama kultury mierzanowickiej zawierająca liczne półfabrykaty paciorków z muszli i narzędzia kościane. Odkryto ponadto pozbawiony wyposażenia grób szkieletowy z silnie przepalonym dnem (KCSz?). więcej>>

Aleksandrowice, kompleks osadniczy obejmujący stan. 2 i 3, gm. Zabierzów.

W pracach badawczych w latach 1997-1998 uczestniczyli: mgr Ryszard Naglik, mgr Barbara Drobniewicz, doc. dr hab. Sławomir Kadrow, prof. dr hab. Bolesław Ginter, mgr mgr Krzysztof Bydoń, Agnieszka Czekaj-Zastawny, Joanna Duda, Mariusz Górniak, Anna Kosowska, Katarzyna Łach, Wojciech Machowski, Bogdan Mruzek, Marzena Nawrocka, Agnieszka Niedźwiadek, Katarzyna Olejarczyk, Piotr Olejarczyk, Krzysztof Ormian, Bogusław Roczkalski, Paweł Staniucha, Grzegorz Telega, Szymon Tłuszcz, Jarosław Wróbel i Albert Zastawny. więcej>>

Aleksandrowice, stan. 1, gm. Zabierzów.

W latach 1997 – 1998 przebadano obszar 30 arów. Są to odległe peryferie wielokulturowego stanowiska. Zarejestrowano zaledwie kilkanaście domniemanych dołków posłupowych, skupiających się w północnej części stanowiska, a w jego południowej partii kilka jam pozbawionych materiału zabytkowego. Zabytki pochodzą wyłącznie z nawarstwień zalegających poza obiektami. Materiał krzemienny to głównie wyroby związane z wczesną epoką brązu i nowożytną pracownią skałkarską. Kilka wyrobów ma metrykę starszą – wiór ze starszej epoki kamienia czy sierpiec nawiązujący do okazów z wczesnego eneolitu. więcej>>

Kraków-Pychowice, stan. 2

Badania ratownicze w latach 1992-1996 (poprzedzały je badania sondażowe prof. K. Godłowskiego z 1962 r. i badania planigraficzne E. Zaitza z 1975 r.). więcej>>

Zakrzowiec, st. 7, gm. Niepołomice.

Stanowisko w Zakrzowcu jest zlokalizowane na niewielkim wyniesieniu nad dolinką rzeki Podłężanki. Na badanym stanowisku obiekty archeologiczne wykrywane były na głębokości ok. 25-35 cm od powierzchni gruntu na tle żółtobrunatnego calca. Charakteryzowały się ciemnymi, czytelnymi wypełniskami. Większość z przebadanych obiektów to jamy posłupowe (o średnicy od 15 do 40-45 cm) lub małe jamy gospodarcze o średnicy 80 cm. Na uwagę zasługuje grupa obiektów o podłużnym kształcie. Odkryto kilkanaście takich jam, których średnie wymiary wynosiły około 300x85 cm, a miąższość dochodziła do ponad 80 cm. Cała ta grupa charakteryzowała się dnami prawie prostymi (miejscami występowały niewielkie przegłębienia), a ich wypełniska składały się z wyraźnie wyodrębniających się warstw, często ze skupiskiem polepy w narożniku. Ceramika pochodząca z tych obiektów wstępnie łączona jest z późnymi fazami rozwojowymi kultury łużyckiej. więcej>>

Stanisławice, st. 9, gm. Bochnia, dawniej gm. Kłaj

Stanowisko w Stanisławicach jest zlokalizowane na niewielkim, piaszczystym wyniesieniu ograniczonym od strony północnej i południowej przez dwa cieki wodne. Od wschodu znajduje się kolejny strumień będący pozostałością po dawnym korycie rzeki Raby. więcej>>

Lelowice, st. 4, gm. Radziemice, woj. małopolskie.

Stanowisko 4 w Lelowicach położona jest w południowej części Niecki Nidziańskiej - na pograniczu Wyżyny Miechowskiej i Płaskowyżu Proszowickiego na żyznych glebach lessowych. Już od początku XX wieku na obszarze Lelowic i okolicznych wsi znajdowano liczne zabytki pradziejowe. więcej>>

Wielokulturowa osada na stanowisku 4 w Igołomi

Igołomia, położona 50 km na wschód od Krakowa, należy do terenów o bardzo zwartej zabudowie wiejskiej. W takich miejscach prowadzenie badań szerokoprzestrzennych, w tym i powierzchniowych, najczęściej jest już dzisiaj mocno ograniczone, a często wręcz niemożliwe. Jedynym źródłem informacji na temat osadnictwa stają są więc znaleziska przypadkowe lub badania w związku z inwestycjami budowlanymi (nadzory i badania wyprzedzające). Te ostatnie okazały się być dla omawianego stanowiska jedyną i ostatnią już szansą uzyskania danych archeologicznych. więcej>>

Wielokulturowa osada na stanowisku 17 w Brzeziu, gm. Kłaj

W 2000 r. rozpoczęto szerokoprzestrzenne, ratownicze badania wykopaliskowe na trasie planowanej autostrady A-4 na odcinku Kraków-Tarnów. Jednym ze stanowisk, na którym badania podjęto najwcześniej, była wielokulturowa osada w Brzeziu 17. W ciągu 6 lat, na obszarze o pow. 6 ha odkryto ponad 2,5 tys. obiektów archeologicznych i ponad 120 tys. zabytków ruchomych. Należą one przede wszystkim do kultur neolitycznych: kultury ceramiki wstęgowej rytej (KCWR) i malickiej (osady) oraz kultury badeńskiej i kultury ceramiki sznurowej (znaleziska luźne i pochówek tej ostatniej). W epoce brązu istniały tu rozległe osady kultury mierzanowickiej i łużyckiej. Chronologię stanowiska zamykają pojedyncze ślady osadnictwa średniowiecznego. więcej>>

Harmęże, stan, 1, gm. Oświęcim, woj. małopolskie

Odkryto nieliczne materiały pradziejowe - 2 jamy kultury łużyckiej z IV-V okresu epoki brązu oraz datowane na młodszy okres rzymski fragmenty dwóch budynków zagłębionych wraz z jamami posłupowymi. Ich odkrycie jest o tyle istotne, że w okolicach Oświęcimia znane są tylko nieliczne tak datowane osady i to w większości w oparciu o materiały z badań powierzchniowych. więcej>>