Dzieje Rynku Krakowskiego i Kościoła św. Wojciecha

Ekspozycja w podziemiach kościoła św. Wojciecha na Rynku Głównym w Krakowie doczekała się w 2006 roku nowej odsłony. Zostały na niej zaprezentowane dzieje najważniejszego placu handlowego w Krakowie (a więc polokacyjnego Rynku Głównego) oraz położonego w jego południowo-wschodnim narożniku kościoła św. Wojciecha, który funkcjonuje w tym miejscu od przeszło 1000 lat i jest jedną z najstarszych murowanych budowli sakralnych w Krakowie.

Wchodząc z obecnego poziomu Rynku do podziemi przenosimy się do okresu, w którym w miejscu obecnej świątyni romańskiej znajdowała się niewielka drewniana budowla sakralna. Legendy wiążą to miejsce z praskim biskupem Adalbertem (późniejszym św. Wojciechem). Miało się tu znajdować źródło i samotny dąb, pod którym biskup nauczał mieszkańców zespołu grodowego Jego pobyt był związany z podróżą do Gdańska i dalej do Prus, miejsca jego męczeńskiej śmierci. Informacje o tym można znaleźć na mapach obrazujących najważniejsze wydarzenia z jego życia, w tym zwłaszcza domniemaną trasę ostatniej pielgrzymki z klasztoru benedyktyńskiego w Mestris na Węgrzech, poprzez Przełęcz Dukielską, Małopolskę, Górny Śląsk i dalej na Pomorze.

W podziemiach świątyni przedstawione zostały rekonstrukcje (modele) zarówno drewnianej budowli, z której zachowały się tylko podwaliny ścian i resztki podłogi, jak również wzniesionego 80-120 lat później murowanego kościoła romańskiego. Zwiedzającym zaprezentowano też przekrój nawarstwień ukazujący poziomy użytkowe funkcjonujące przed powstaniem świątyni, relikty podłogi w kościele drewnianym, jak i posadzki w obiekcie murowanym. Tą część ekspozycji uzupełnia rekonstrukcja zespołu grodowego (podgrodzia Okół i grodu książęcego na Wawelu) widzianego od północy, sprzed murowanej świątyni w.

Kolejne przemiany historycznego centrum Krakowa ukazuje druga część wystawy położona w „podziemiach Rynku”, po północnej i północno-zachodniej stronie fundamentów (murów) kościoła. Na planszach prezentowane są przemiany rynku od 1257 do 1962 roku. Obok zachowanych wizerunków obiektów ukazano archeologiczne i architektoniczne relikty odkryte podczas prac wykopaliskowych w latach 60-tych i w początku XX stulecia. Na wystawie zaprezentowano także wczesnochrześcijański cmentarz szkieletowy, który po raz pierwszy został naruszony już podczas budowy fundamentów romańskiej świątyni w końcu XI lub początku XII  wieku.

Emil Zaitz, Michał Zaitz

 

scenariusz: Emil Zaitz

aranżacja wystawy: pracownia plastyczna MAK

opracowanie i projekt graficzny plansz: Kamil Bachmiński, Marek Grosse

autorzy zdjęć: Robert Łapanowski, Agnieszka Susuł, Emil Zaitz, Michał Zaitz

autorzy ilustracji rysunkowych: Anna Bojęś-Białasik, Marek Łukacz, Emil Zaitz

autorzy rekonstrukcji bryły kościoła drewnianego: Wacław Sawicz, Andrzej Ucisko

autor rekonstrukcji bryły kościoła murowanego: Stanisław Dubrawski

 

Wystawa zorganizowana przez

Muzeum Archeologiczne w Krakowie

oraz

Urząd Miasta Krakowa