Do lat pięćdziesiątych XX w. Muzeum Archeologiczne w Krakowie nie posiadało własnej, odrębnej siedziby. W początkowym okresie ówczesne Muzeum Starożytności Krajowych mieściło się w Bibliotece Jagiellońskiej przy ul. św. Anny 8. W roku 1864 zostało przeniesione, wraz z innymi agendami Towarzystwa Naukowego Krakowskiego do jego nowo wybudowanego gmachu TNK, przy ul. Sławkowskiej 17, w którym (z wejściem od strony ul. św. Jana 22) funkcjonowało ponad 100 lat. Zbiory muzeum powiększały się bardzo szybko, brakowało miejsca do przechowywania i opracowywania szybko. Sale wystawowe nie były przystosowane do celów ekspozycyjnych. Następowały także zmiany organizacyjne. Wszystko to skłaniało do poszukiwań nowej, samodzielnej siedziby muzealnej. W wyniku wieloletnich starań dyrekcji muzeum, w roku 1954 władze Krakowa przekazały na jego cele kompleks powięziennych budynków przy ul. Poselskiej i Senackiej (wzniesiony w XVII w. zespół klasztorny karmelitów bosych wraz z kościołem pod wezwaniem św. Józefa i św. Michała, w roku 1797 przekształcony w więzienie i siedzibę sądu). W latach 1958-66 przeprowadzono generalny remont obiektów i przystosowano je do celów muzealnych – powstało zaplecze magazynowe, pracownie badawcze i konserwatorskie oraz ciąg wystawowy.

                                                                                                                      Anna Tyniec