Emil Zaitz członkiem SKOZK-u!

Dnia 13 lipca 2009 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, prof. Lech Kaczyński, powołał naszego muzealnego kolegę, mgr Emila Zaitza, na członka Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa. To wielkie wyróżnienie przyznano Emilowi Zaitzowi jak najbardziej zasłużenie. Emil jest bowiem archeologiem, przed którym najstarszy Kraków nie ma tajemnic. Wynika to z wielkiego, blisko 40-letniego doświadczenia naukowego (terenowego i gabinetowego), jego ogromnej pracowitości, sumienności i zawodowej uczciwości. Dorobek badawczy Emila jest ogromny: szereg wielkich akcji wykopaliskowych na terenie miasta i jego okolic (cmentarzysko na Zakrzówku, Pałac Decjusza na Woli Justowskiej, udział w badaniach Barbakanu, prace na terenie Opactwa OO. Benedyktynów w Tyńcu, badania w zachodniej części Rynku Głównego w Krakowie w 2004 roku, badania w Sukiennicach, w kościele św. Wojciecha, prace związane z wymianą nawierzchni Małego Rynku w 2007 roku oraz niezliczone drobniejsze prace wykopaliskowe, bądź nadzory archeologiczne związane z licznymi remontami ulic, kamienic itp.). Do niewątpliwie najbardziej znanych osiągnięć Emila należy zaliczyć odkrycie największego w Europie wczesnośredniowiecznego (datowanego na 2 poł. IX w.) skarbu liczącego 4212 grzywien siekieropodobnych, o łącznej wadze 3630 kg, podczas badań ratowniczych w oficynie budynku przy ul. Kanoniczej 13 (znalezisko to zyskało miano „skarbu stulecia”, czy „skarbu Wiślan”). Zainteresowani znajdą bliższe szczegóły w publikacjach E. Zaitza na ten temat, zamieszczonych w muzealnych „Materiałach Archeologicznych”.

W tym miejscu warto wskazać na kolejną cechę pracy naukowej Emila Zaitza: bardzo szybko po badaniach terenowych publikuje on ich wyniki. E. Zaitz jest autorem kilkudziesięciu prac naukowych, w tym poważnych, obszernych artykułów, dzięki którym stał się badaczem wczesnego średniowiecza powszechnie w Polsce znanym i uznawanym. Do najważniejszych osiągnięć pisarskich Emila zaliczyć należy opracowanie badań archeologicznych w zachodniej części Rynku Głównego w Krakowie w 2004 roku, opublikowane w XXXVI tomie „Materiałów Archeologicznych”. Jest to także osiągnięcie organizacyjne, gdyż najpierw, w trakcie badań terenowych, wciągnął do współpracy przedstawicieli wielu nauk pomocniczych, a później, już podczas przygotowywania opracowania, wymógł na nich w odpowiednim czasie ich opracowania cząstkowe. Charakter podsumowujący wieloletnie doświadczenie autora ma z kolei jego artykuł pt. Osadnictwo wczesnośredniowieczne na terenie Krakowa, zamieszczony w katalogu wielkiej wystawy przygotowanej w roku 2006 w Muzeum Historycznym m. Krakowa ( Kraków w chrześcijańskiej Europie X-XIII w. ), której był współautorem (wraz z Elżbietą Firlet).

Emil Zaitz ma także dokonania muzealne. Cały okres swej pracy spędził w Dziale Krakowa Przedlokacyjnego, którego jest od kilkunastu lat kierownikiem (od momentu przejścia na emeryturę prof. Kazimierza Radwańskiego). Jest także autorem szeregu wystaw wykonanych w naszym Muzeum, z których wymieńmy przede wszystkim ekspozycję pt. Skarb Wiślan o odkryciu na ul. Kanoniczej 13, prezentowaną we wszystkich muzeach archeologicznych w Polsce i szeregu zagranicznych, a także dużą ekspozycję przedstawiającą rezultaty swych prac wykopaliskowych w zachodniej części Rynku Głównego w Krakowie w roku 2004. Wystawa ta, przygotowana w roku 2005, cieszyła się wśród publiczności wielkim powodzeniem, a obecnie, od czterech lat, wędruje po Polsce wszędzie zbierając pochlebne recenzje.

Bardzo cieszymy się z wielkiej i ważnej społecznej funkcji Emila, jaką jest członkostwo w SKOZK-u. Po raz pierwszy w SKOZK-u reprezentowani będą trzej czynni zawodowo archeolodzy (oprócz Emila Zaitza do Komitetu powołano również prof. Michała Parczewskiego z Instytutu Archeologii UJ oraz dr Janusza Firleta z Pracowni Archeologicznej na Wawelu). Zyska na tym Kraków, a może też i nasze Muzeum… Naszemu muzealnemu koledze, a także dwóm pozostałym - gratulujemy!

Jacek Rydzewski

Powołanie Prezydenckie na członka SKOZK